Wat als zoeken niet lukt
25.4.002
Een vrouw vertelt de ombudsman dat het thuis steeds moeilijker gaat tussen haar en haar inmiddels achttienjarige dochter. De dochter krijgt hulp op afroep maar dat is niet meer genoeg. Ze heeft daarom een indicatie Beschermd Wonen gekregen. Met deze indicatie kan de dochter op een veilige plek wonen met passende zorg. De vrouw heeft een lijst met zorgaanbieders gekregen, die allemaal benaderd, maar niemand reageert. Ze komt niet verder en de situatie thuis loopt steeds meer uit de hand. Inmiddels is de indicatie alweer afgelopen en heeft de vrouw, namens haar dochter, een herindicatie aangevraagd.
De ombudsman vraagt bij de afdeling Beschermd Wonen van de gemeente hoe dit kan. De gemeente legt uit dat de indicatiesteller al tijdens het onderzoek kijkt welke ondersteuning het beste past bij deze inwoner. Als de indicatie wordt afgegeven, helpt de indicatiesteller de inwoner zo goed mogelijk op weg om een passende zorgaanbieder te vinden. De indicatiesteller gebruikt de sociale kaart Groningen, een website waar inwoners kunnen zien welk zorgaanbod bij hen in de buurt beschikbaar is. De indicatiesteller kan bovendien inloggen in een beveiligde omgeving. Daar ziet hij precies welke zorgaanbieders op dat moment plek hebben. Zorgaanbieders laten op deze pagina zien hoeveel daadwerkelijke kamers, studio’s of appartementen nog vrij zijn.
Soms kost het zoeken naar een plek meer tijd en inspanningen dan de indicatiesteller heeft. Dan wordt MEE-Groningen ingeschakeld. MEE biedt onafhankelijke clientondersteuning en helpt de inwoner verder. Ze houdt wel nauw contact met de indicatiesteller.
Waarom is dat bij de vrouw en haar dochter dan niet gelukt? De gemeente zegt dat het in sommige situaties moeilijk kan zijn om direct een geschikte woonplek te vinden. De problemen van een inwoner kunnen zo ingewikkeld zijn dat een oplossing tijd kost. Maar inwoners mogen verwachten dat de indicatiesteller actief betrokken blijft en de zaak opschaalt als dat nodig is. Soms gaan medewerkers zelfs in gesprek met bestuurders van zorgorganisaties om toch een passende plek te regelen.
Uit deze informatie blijkt dat de indicatiesteller ook na het afgeven van een indicatie betrokken blijft. De vrouw die zich eerder alleen voelde staan weet nu beter wat ze van de afdeling Beschermd Wonen mag verwachten wanneer haar dochter een herindicatie krijgt.