Kwetsbaarheid vraagt extra zorgvuldigheid

26.1.004

Soms zijn situaties zo schrijnend dat de ombudsman zich genoodzaakt voelt om buiten de normale processen om te gaan. Dat is gelukkig zelden nodig. Maar wel in het geval van een zeer kwetsbare vrouw. De vrouw probeert om te gaan met haar beperkingen, zo goed en zo kwaad als dat gaat. Ze krijgt hierbij veel begeleiding, maar dit helpt haar niet voldoende om dagelijkse activiteiten, zoals boodschappen doen, het hoofd te bieden.

Haar behandelaar oppert een steunhond. Dit is een speciaal opgeleide hond, vergelijkbaar met een blindengeleidehond, die voor mensen met angst- en paniekstoornissen helpend kan zijn. Dat geeft de vrouw wat hoop. Ze meldt zich bij WIJ om dit aan te vragen. Vooraf neemt de huisarts een ongebruikelijke stap. Deze neemt namelijk op eigen initiatief contact op met WIJ met de boodschap: wees in de communicatie voorzichtig, houd rekening met haar kwetsbaarheid.
Helaas verloopt het contact met WIJ niet goed. De vrouw ervaart het gesprek als zeer bedreigend. Haar vertrouwen in WIJ verdwijnt en het contact met WIJ is voor haar zeer stressvol. Omdat ze WIJ wel nodig heeft zet ze, ondersteund door haar behandelaren, de aanvraag door. Maar WIJ adviseert negatief op de aanvraag voor de steunhond. Een gewoon huisdier om wat te doen te hebben kan volgens WIJ ook helpen. De vrouw schrijft een brief aan WIJ om (nogmaals) uit te leggen wat een steunhond voor haar betekent en ze voegt adviezen van deskundigen toe. En de gemeente? Die besluit wat WIJ adviseert en wijst de aanvraag voor de steunhond af.

Als de vrouw contact met de gemeente opneemt, hoort ze dat de gemeente geen enkele inhoudelijke informatie heeft gezien. Niet van WIJ, niet van de deskundigen en niet van de vrouw zelf. Ze kan bezwaar maken tegen het negatieve besluit en in de bezwaarprocedure alsnog haar verhaal vertellen aan de gemeente. Maar dit hele proces is voor haar te zwaar. De ombudsman neemt contact op met de gemeente en vraagt iets ongebruikelijks: of de gemeente haar besluit, los van de bezwaarprocedure, opnieuw wil bekijken en hierbij de verklaring van de vrouw en het steunbewijs mee wil nemen.
En dat doet de gemeente. Zij pakt het verzoek snel en serieus op. Na het bestuderen van alle informatie concludeert de gemeente dat zij haar besluit herziet: zij kent alsnog een steunhond toe. Hopelijk biedt dit de vrouw toch nog het lichtpuntje waar ze zo op hoopte.