Geen vergunning, geen duidelijkheid

25.1.079

Een man koopt een pand als investering voor zijn pensioen. De bovenverdieping wordt eerst gebruikt als bedrijfswoning en later als woonruimte voor studenten. Jarenlang krijgt hij hiervoor een vergunning. Tot zijn verrassing verlengt de gemeente die vergunning nu niet meer. De reden? Het gebruik past niet meer binnen het bestemmingsplan. Sindsdien staat de bovenverdieping leeg. Het pand gaat daardoor achteruit en de man loopt huurinkomsten mis.

De man probeert samen met de gemeente een andere invulling van de bovenverdieping te vinden. Hij doet verschillende voorstellen, maar die worden allemaal afgewezen. De gemeente geeft aan dat het pand ‘karakteristiek’ is en dat dit beperkingen oplevert. Tegelijk hoort de man via projectontwikkelaars dat de gemeente plannen heeft met het gebied en dat dit invloed heeft op wat er mogelijk is met het pand. Van de gemeente krijgt de man geen duidelijke uitleg. Hij weet daardoor niet wat nu wel en niet mogelijk is. Tegelijkertijd ziet hij dat zijn buren wel van alles met hun pand lijken te mogen. Hij heeft het gevoel vast te lopen en ziet geen perspectief meer.

De man meldt zich bij de ombudsman. De ombudsman kiest in deze situatie voor een snelle actie om het contact tussen de man en de gemeente te herstellen. Er wordt een gesprek gepland tussen de man en de gemeente, in bijzijn van de ombudsman. Daar spreken ze af dat de gemeente opnieuw met de man kijkt naar wat op grond van het bestemmingsplan mogelijk is. Ook zal de gemeente onderzoeken hoe vergelijkbare panden in de omgeving worden gebruikt en of daar verschillen in zitten.

Enkele weken later vindt een vervolggesprek plaats tussen de man en de gemeente. Daarin worden de gemaakte afspraken verder uitgewerkt en worden concrete actiepunten benoemd. Het doel van de snelle actie is bereikt: de man en de gemeente zijn weer in gesprek. Hopelijk krijgt de man zo duidelijkheid over hoe hij het pand kan gebruiken.