Een hobbelige route naar passend vervoer

25.2.044
Normen: voortvarendheid, goede motivering

Een alleenstaande moeder heeft drie kinderen met een chronische beperking. De kinderen kunnen niet veilig zelfstandig aan het verkeer deelnemen. Voor één kind is aangepast vervoer nodig. De vrouw vraagt daarom bij WIJ om een speciale fiets op grond van de Wmo. Dat proces duurt lang. WIJ geeft aan dat het moeilijk is om een passende oplossing te vinden. Daarom stelt ze een financiële vergoeding voor. Die is niet genoeg om de fiets met aanpassingen te kopen en dus volgens de vrouw geen oplossing. WIJ legt niet uit waarom de fiets die de vrouw zelf voorstelt geen optie is. De vrouw krijgt geen officiële beschikking. Ze kan dus geen bezwaar maken. Uiteindelijk dient ze een klacht in. Ook de klachtbehandeling duurt lang. De vrouw heeft namelijk een tweede aanvraag lopen voor jeugdhulp en WIJ besluit met de klachtenprocedure te wachten, zolang deze aanvraag loopt.

De ombudsman vindt dat WIJ de klacht had kunnen afronden, los van de lopende aanvraag. Ze besluit de klacht te onderzoeken. Daarbij kijkt de ombudsman of WIJ zich aan de wettelijke termijnen heeft gehouden en of WIJ duidelijk heeft uitgelegd hoe zij tot haar advies en voorgestelde oplossing is gekomen. Dat is niet het geval. Het proces duurt veel langer dan is toegestaan. Het traject vanaf de aanvraag duurt al een half jaar, terwijl dit 8 weken hoort te zijn. Hoewel de gemeente formeel verantwoordelijk is voor het nemen van een besluit, komt de vertraging doordat WIJ het onderzoek en het advies niet tijdig afrondt. Werkdruk en wachttijden verklaren volgens WIJ de vertraging, maar rechtvaardigen die niet vindt de ombudsman.

In het ondersteuningsplan legt WIJ uit hoe zij tot haar advies komt. Maar dat doet zij op een manier die niet begrijpelijk is. Verder ziet de ombudsman dat WIJ, om het proces te versnellen, de gemeente om een besluit vraagt zonder te wachten op de reactie van de vrouw op het ondersteuningsplan. Goed bedoeld, maar de vrouw krijgt hierdoor geen kans om haar visie toe te voegen vóórdat de gemeente een besluit neemt. Dat is niet netjes. De vrouw krijgt uiteindelijk wel een besluit op haar aanvraag en kan in bezwaar gaan. Dan kan zij alsnog haar kant van het verhaal vertellen aan de gemeente.