U bent hier

Veel overlast vanuit buurpand

Een vrouw woont al 23 jaar in haar woning, die naast een studentenhuis staat. Sinds 2013 ervaart ze hiervan veel overlast. De studenten zijn hierop minder goed aanspreekbaar dan voorheen. Ze beklaagt zich erover dat de gemeente de overlast niet serieus neemt en niet inhoudelijk ingaat op de problematiek. Ze heeft telefonische meldingen gedaan bij het Meldpunt Overlast, een hele lijst met incidenten overhandigd aan het meldpunt, met de eigenaar gesproken en ook heeft ze de politie een keer gebeld. De politie is aan de deur geweest, maar het heeft allemaal niets geholpen. Vervolgens heeft de vrouw brieven gestuurd naar de gemeente, zo ook aan de wijkwethouder. Daarmee heeft ze een gesprek gehad, maar in de vervolggesprekken met een medewerker van de gemeente voelt de vrouw zich niet serieus genomen. Ze vindt dat de gemeente nu aan zet is om in te grijpen.
De ombudsman stelt een onderzoek in. Uit de reactie van de gemeente komt naar voren dat eerst moet blijken dat geen van de informele instrumenten zoals gesprekken met de verhuurder, de politie en buurtbemiddeling tot vermindering van de woonoverlast hebben geleid voordat zij gebruik kan maken van de wet Aanpak Woonoverlast. Er geldt een opbouw van lichte instrumenten naar zwaardere. In de situatie van de vrouw is het belangrijk om te melden bij de politie op het moment dat er overlast is. Alleen een constatering door de politie is een objectieve vaststelling die kan leiden tot maatregelen zoals een waarschuwing of een bekeuring. Andere mogelijkheden die het meldpunt overlast heeft voorgesteld, zoals de wijkagent die bij de buren langsgaat en buurtbemiddeling, heeft de vrouw van de hand gewezen.
De ombudsman stelt vast dat de gemeente tijdens het onderzoek heeft uitgelegd dat zij pas iets kan betekenen als er sprake is van ernstige en herhaaldelijke hinder, die objectief is vastgesteld en die redelijkerwijs niet op een andere geschikte manier (van licht naar zwaar) kan worden tegengegaan. Dat vraagt van de vrouw volharding en dat kan best lastig zijn. De ombudsman concludeert verder dat ze niet heeft kunnen vaststellen dat de betreffende medewerker van de gemeente de vrouw niet serieus neemt. De ombudsman leidt dat af uit een suggestie die de medewerker aan de vrouw doet en die blijkbaar in andere wijken werkt. Als de vrouw medestanders vindt in haar omgeving kan ze met hen bekijken of een gezamenlijke aanpak haalbaar is. Ook is de suggestie om met de opbouwwerker te spreken, een teken dat de medewerker de ervaringen serieus neemt.