U bent hier

Dure verlenging parkeervergunning

Een vrouw beklaagt zich over de hoge kosten die zij heeft moeten maken voor de verlenging van haar gehandicaptenparkeerkaart (GPK). De vrouw is kortgeleden verhuisd van Utrecht naar Groningen. In Utrecht had zij al een GPK en vanwege haar verhuizing vroeg zij een verlenging aan bij de gemeente Groningen. Volgens de gemeente moest er een medisch advies komen. De vrouw heeft echter een verklaring van het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) in haar bezit waarin staat dat zij chronisch ziek is en dat haar beperkingen van permanente aard zijn. Als de keuringsarts de papieren van het CIZ ziet, krijgt de vrouw direct een toezegging voor verlenging van de GPK. Verder onderzoek was volgens de arts overbodig. Voor de medische keuring, die uiteindelijk dus niet heeft plaatsgevonden, moet de vrouw 52 euro betalen. In totaal betaalt zij 120 euro (inclusief 15 euro borg) voor de verlenging. In Utrecht kost een verlenging 32,75 euro. De vrouw wil graag weten waarom er zo’n groot prijsverschil is en ze is het niet eens is met de hoge kosten. Daarom dient ze een klacht in bij de gemeente. Omdat een reactie uitblijft, dient ze een tweede klacht in. Op deze klacht reageert de gemeente wel. De uitleg is dat de leges gebaseerd zijn op de werkelijke kosten en dat de gemeente hier geen winst op maakt. Het prijsverschil met Utrecht kan de gemeente niet direct verklaren. Dat komt met name omdat elke gemeente andere specifieke kosten heeft. Omdat de vrouw niet tevreden is met de afhandeling van haar klacht, gaat zij naar de ombudsman.
Tijdens het klachtonderzoek erkent de gemeente dat het werkproces onvoldoende is ingericht op verlengingsaanvragen van kaarthouders komend vanuit een andere gemeente. Dergelijke aanvragen worden automatisch beoordeeld als zijnde een nieuwe aanvraag. De leges(kosten) voor zo’n nieuwe aanvraag zijn hoger dan bij een verlenging. De gemeente erkent de fout in haar werkproces en heeft naar aanleiding van de klacht haar proces gecorrigeerd en haar personeel nader geïnstrueerd. Dat is mooi en daarmee heeft de klacht zin gehad. Niet geregistreerde aanvragers krijgen nu in het systeem de mogelijkheid om medische informatie te overleggen. Op basis daarvan kan het juiste legesbedrag in rekening worden gebracht. De gemeente concludeert verder dat de vrouw recht heeft op restitutie van 52 euro. Bijna 5 weken later laat de vrouw weten het bedrag nog niet te hebben ontvangen. De ombudsman gaat er achteraan en krijgt te horen dat het nu snel wordt overgemaakt. De vrouw laat weten het bedrag te hebben ontvangen. Wel heeft ze nog vragen over het beleid, maar daar kan de ombudsman haar niet bij helpen.